اول این پست یه توضیحی راجع به اسم وبلاگم بدم!"گلی برای تو" نه رمزی داره گزاشتن این اسم و نه رازی.و منظورم از تو اصلآ کس خاصی نیست. شما می تونید خودتونو اون کس تصور کنید.چون خواننده های وبلاگ من همه گلنو از اونجایی که من به گل علاقه ی خیلی خاصی دارم دوس داشتم این اسمو روی خونه ی جدیدم بزارم می دونم شما هم اسم وبلاگ قبلیم خسته بودین."روزهای تنهایی"خیلی غم داشت.واسه همین تصمیم گرفتم یه اسم باطراوت بزارم.ایشالا که همیشه اینجا از شادیام واستون بگم و شما هم با دل شاد از اینجا برین

راجع به اون موضوعی که گفتم من امروز به اون آقا به طور صریح جواب منفی دادم چون دیدم درست نیست ایشونو الکی امیدوار نگه دارم.آب پاکی رو بریزم رو دستشون خیلی بهتره.بماند که بعدش چه بدبختیا کشیدم و چقدر توضیح دادم و ایشون چقدر اصرار کردن تا جایی که آخرای بحث داشت اخلاقم سگی میشد که خیلی خودمو کنترل کردم تا همه چیز خیلی محترمانه تموم شه. عشق رمانتیکی بین من و ایشون نبوده که بخواد اینهمه اصرار کنه.اصلآ چه معنی میده .اااه...اعصابم خورده...!

دیروز یه عکس از احمدی نژاد توی روزنامه دیدم خیلی دلم سوخت.عکسشو اون زمانی که تازه رییس جمهور شده بود زده بودن با الآنشو.کلی موهاش سفید شده بود. واقعآ بی انصافیه اینهمه جوک و حرف چرندی که راجع بهش میزنن.رییس جمهور مملکتی رو به خاطر قیافش یا قد کوتاهش به تمسخر میگیرن!سطح فکر آدما باید چقدر پایین باشه که اینهمه دلسوزی رو ول کنن بچسبن به ظاهر طرف...ممکنه  هر کسی این مطلبو بخونه ۴ تا لیچار بارم کنه ولی من دوسش دارم چون یقین دارم دلش واسه این مردم میسوزه درسته مملکت مشکل زیاد داره ولی مشکل تنها یه نفر نیست و مشکل مال امروز دیروزم نیست .اینهمه عقب موندگی رو نمیشه به این زودیا جبران کرد...آقا چرا میزنی؟! خوب من دوسش دارم اصلآ عشقمه